Newsletter

This Mess We’re In

slider

(Bu yazının şarkısı; Pj Harvey w/ Thom Yorke-This Mess We’r In )

Etrafımda dağları tepeleri aşan, insanların kalbindeni dilinden taşan sevgisizlik bu denli alıp başını gitmişken ruhum da neşesini aldı bir köşeye sakladı; ihtiyaç halinde kullanabilmem için sanırım. “Bu dünya nereye gidiyor!” diye serzenecek değilim, hepimiz az çok neler döndüğünün farkındayız elbet. Fakat ne yazık ki farkında olmak yetmiyor. Konuşmak da susmak da çare getirmiyor. Ve günün sonunda geleceğin için duyduğun endişe ile koltuğunu gömülmüş tvde haberleri izliyor, hoş gerçek bir haber bulamadığın için yine bilgisayarına dönüyorsun, okuyorsun okuyorsun, göz altların çökene dek, baş ağrın devasa boyuta gelene dek devam ediyorsun. Çocukları düşünüyorsun, masum, bırak sen ben, kadın erkek olmayı daha kendisini bile keşfedememiş ve bize muhtaç çocukları. Pek de birşey yapamıyorsun… Üzülüp uykuya dalıyorsun…

İsterdim ki planladığım gibi çizgi ve çiçek desenini bir arada kullanmayı ne kadar çok sevdiğimi anlatayım burada. Bu ikilinin beraberliğine övgüler yağdırayım… Bayram günü evimde öylesine vakit geçirirken yaptığımız bu çekime dair bir hikaye anlatayım size…  Bu defa değil.  Yine de size ucundan köşesinden ilham verebildiysem ne mutlu bana.

Ben şanslıyım, sen evinde, ofisinde, yolda sakince bu yazıyı huzur ve sakinlik içinde okuyorsan şanslısın. Farklı değilim, değilsin, değiliz. Sadece şanslısın, şanslı huzur içinde olduğun için…

(Song of this post; Pj Harvey w/ Thom Yorke-This Mess We’r In )

So much sadness and lovelessness is going around me and I can’t help myself to turn my back to those. My has kept the happiness somewhere to use later in emergency. I’m not gonna ask something like “where the hell world is gong to?!” , we all know somehow what’s going on. But unfortunately knowing is not enough. You can talk or you can keep your silence, none of them makes any change.  And at the very end of the day you find yourself watching news on tv with a heavy weight on your shoulders which set  you into the coach. so you realize there’s not a real new on tv so you begin again to surfing on the web, reading all the last minute news till you have a headache. You begin to think about the children who are really innocent one, who has no idea about being ‘she -he’ ‘me-you’ or ‘us-they’ who not yet know about being woman or man even… who  are thrown upon our resources. They have to live their destiny which they decided for them, or for all of us!  Then you fall a sleep with all your sadness in your heart and regrets of doing nothing for them…

I wish to write about how I love mixing stripes with florals in this post… Wish to tell you a story about this shooting that we did while just spending time at home… But not this time. But I would be so glad for sure if I’ve given you even a little of inspiration.

I’m lucky and you are lucky if you are reading this in your home or in your office or anywhere else in peace so you are LUCKY! I’m not different then any human being or you, we are just lucky if we are in peace, that’s all…

1a

2

5

4

LEAVE A COMMENT